Ik ben Dimitra, een ietwat prettig gestoorde half Griekse Amsterdammer.

Op de lagere school knipte ik de labels uit mijn kleding want ik had maat 42. Ik was Bessie Turf, Bollie Blauw, dik en lelijk. Vrienden had ik niet zoveel maar eten was er altijd. Als je verdrietig bent word je ermee getroost en bij vrolijkheid, blijheid en gezelligheid hoort eten, ….veel eten.

Ik ben Dimitra, een ietwat prettig gestoorde half Griekse Amsterdammer.

Op de lagere school knipte ik de labels uit mijn kleding want ik had maat 42. Ik was Bessie Turf, Bollie Blauw, dik en lelijk. Vrienden had ik niet zoveel maar eten was er altijd. Als je verdrietig bent word je ermee getroost en bij vrolijkheid, blijheid en gezelligheid hoort eten, ….veel eten.

Doordat ik dik was en veel gepest werd was mijn zelfvertrouwen ver te zoeken waardoor ik niet eens heb gezien dat toen ik opgroeide ik ook een periode helemaal niet zo heel dik was. Het enige wat ik zag was een dik, lelijk meisje. Als ik in de spiegel keek zag ik alleen maar een dikke en lelijke ik en dat werd later alleen maar erger. Ik walgde echt van mijzelf, dat dikke lijf, als ik naar beneden keek zag ik niet eens mijn voeten maar alleen mijn buik uitsteken. Als ik ging zitten zaten alle vetrollen tussen mijn borsten en mijn heupen me in de weg. Het was een periode zo erg dat ik moeite had om trappen te lopen en  rennen om de bus te halen was geen optie dan zat ik een half uur te hijgen als een trekpaard. Het heeft me veel verdriet bezorgt waardoor ik nog meer ging eten. Ik dacht altijd dat ik geen hulp nodig had en dat ik het alleen moest doen waardoor er helaas te veel jaren voorbij zijn gegaan totdat ik daadkrachtig kon zeggen, ‘tot hier en niet verder’.

Vanaf het moment dat ik er voor gekozen had om zelf verantwoording te nemen voor mijn leven door te zeggen ‘tot hier en niet verder’, kon ik gaan helen. De vreetbuien heb ik niet meer nodig om mijzelf te troosten. Het dooreten tot misselijk aan toe, No More. Gezelligheid kan ook zonder je vol te eten. Ik hoef niet meer die gekke meid te zijn om mijn verdriet te verbergen. Ik ben nu gewoon een beetje prettig gestoord omdat dat is wie ik ben. Ik kreeg mijn zelfvertrouwen terug waardoor er zoveel veranderd is in mijn leven. Maar pas in mijn laatste opleiding als hypnotherapeut kon ik de oorzaken blootleggen. Hierdoor leerde ik te houden van mijzelf, te accepteren hoe ik eruit zie. Een gezond gewicht zit in je mind, gewoon tussen je oren dus. Ik ben trost op mijzelf en mijn dochters… die zijn super trots op hun mama. En weet je wat ook nog zo geweldig is. Elke stap die ik vooruit maak geef ik door aan mijn kinderen. Je emotionele DNA geef je door, zo geweldig om de veranderingen bij mijn dochters te zien, zij zijn mijn grootste drijfveer geweest om te laten zien dat het ook anders kan. Een mijlpaal was ook het kopen van mijn appartement. Ik was zo verbaasd maar ook zo trots, ik….waar ik vandaan kom… koop een huis. Whow. Een bevestiging voor mij dat alles mogelijk is.

 

Mijn Visie op overgewicht bij vrouwen

Ik vind het verschrikkelijk dat nog zoveel vrouwen een laag zelfbeeld hebben omdat ze overgewicht hebben. Ogenschijnlijk doen ze het goed, ze lachen, doen leuk en tonen het ‘perfecte’ plaatje aan de buitenwereld maar van binnen zit de pijn en hebben ze weinig tot geen zelfvertrouwen. Helaas ontwikkelen veel van deze vrouwen ook zulke slechte gewoontes met eten waardoor het nog moeilijker wordt om hun gewicht los te laten. Kinderen nemen deze emoties over en krijgen helaas ook al vroeg te maken met een laag zelfbeeld en overgewicht. Op deze manier blijven we maar doorgaan en geven we het over, generatie op generatie op generatie. Laten we nu zeggen, tot hier en niet verder. De controle terugpakken. Niet meer accepteren en het emotionele DNA met terugwerkende kracht veranderen. Iedere vrouw mag er zijn zoals ze is en zodra zij zichzelf accepteert zoals ze is, is het gewicht niet het probleem.

 

Wie ben ik nog meer:

Ik kan soms een beetje bot over komen omdat ik niet altijd alles inpak als een cadeautje, soms omdat ik er dan gewoon niet aan denk en soms omdat je een cactus moeilijk kan inpakken. Het is soms wat het is.

 

En gewoon
omdat het kan:

  • Ik heb mijn rijbewijs gehaald op mijn 53e. Ik dacht dat ik dat nooit zou    kunnen. Het is nooit ergens te laat voor en wat een vrijheid heeft dat gegeven.
  • Mijn Griekse helft bestaat niet uit woorden maar uit daden, ik heb wel mijn Griekse temperament maar spreek geen woord Grieks. Nee ik gooi niet met het servies maar ben soms wel luid en duidelijk aanwezig en gebruik daarbij veel mijn handen. (lekker generaliserend 🙂
  • Ik kan soms moeilijk mijn gevoelens voor mij houden. Je leest het gewoon van mijn gezicht af of flap het eruit.
  • Onrecht is iets waar ik echt niet tegen kan en me dan met hart en ziel voor inzet.
  • Ik geloof in Pay it forward. Nadat ik heel veel hulp had gehad in mijn magere jaren wilde ik iets terug doen en ben een inzamelingsactie gestart voor het Leefkringhuis. Voedselpakketten voor de kerst. De actie groeide enorm en haalde toen der tijd in 2004 het nieuws. Voor mij was dit ook een bewijs dat alles mogelijk is. Gewoon de eerste stap zetten en dan nog een …en nog een….en…
  • Ik heb ooit een tandem-parachutesprong gemaakt op Texel, Kickkeee
  • Heerlijk….je kan mij ook op de bank aantreffen met een reep chocolade en een lekkere film.
  • Ik ben af en toe net een koe die de eerste dag in de lente naar buiten mag. Als springend en vol energie en vrolijkheid loop ik dan rond en overspoel ik iedereen met mijn enthousiasme

Doordat ik dik was en veel gepest werd was mijn zelfvertrouwen ver te zoeken waardoor ik niet eens heb gezien dat toen ik opgroeide ik ook een periode helemaal niet zo heel dik was. Het enige wat ik zag was een dik, lelijk meisje. Als ik in de spiegel keek zag ik alleen maar een dikke en lelijke ik en dat werd later alleen maar erger. Ik walgde echt van mijzelf, dat dikke lijf, als ik naar beneden keek zag ik niet eens mijn voeten maar alleen mijn buik uitsteken. Als ik ging zitten zaten alle vetrollen tussen mijn borsten en mijn heupen me in de weg. Het was een periode zo erg dat ik moeite had om trappen te lopen en  rennen om de bus te halen was geen optie dan zat ik een half uur te hijgen als een trekpaard. Het heeft me veel verdriet bezorgt waardoor ik nog meer ging eten. Ik dacht altijd dat ik geen hulp nodig had en dat ik het alleen moest doen waardoor er helaas te veel jaren voorbij zijn gegaan totdat ik daadkrachtig kon zeggen, ‘tot hier en niet verder’.

Vanaf het moment dat ik er voor gekozen had om zelf verantwoording te nemen voor mijn leven door te zeggen ‘tot hier en niet verder’, kon ik gaan helen. De vreetbuien heb ik niet meer nodig om mijzelf te troosten. Het dooreten tot misselijk aan toe, No More. Gezelligheid kan ook zonder je vol te eten. Ik hoef niet meer die gekke meid te zijn om mijn verdriet te verbergen. Ik ben nu gewoon een beetje prettig gestoord omdat dat is wie ik ben. Ik kreeg mijn zelfvertrouwen terug waardoor er zoveel veranderd is in mijn leven. Maar pas in mijn laatste opleiding als hypnotherapeut kon ik de oorzaken blootleggen. Hierdoor leerde ik te houden van mijzelf, te accepteren hoe ik eruit zie. Een gezond gewicht zit in je mind, gewoon tussen je oren dus. Ik ben trost op mijzelf en mijn dochters… die zijn super trots op hun mama. En weet je wat ook nog zo geweldig is. Elke stap die ik vooruit maak geef ik door aan mijn kinderen. Je emotionele DNA geef je door, zo geweldig om de veranderingen bij mijn dochters te zien, zij zijn mijn grootste drijfveer geweest om te laten zien dat het ook anders kan. Een mijlpaal was ook het kopen van mijn appartement. Ik was zo verbaasd maar ook zo trots, ik….waar ik vandaan kom… koop een huis. Whow. Een bevestiging voor mij dat alles mogelijk is.

 

Mijn Visie op overgewicht bij vrouwen

Ik vind het verschrikkelijk dat nog zoveel vrouwen een laag zelfbeeld hebben omdat ze overgewicht hebben. Ogenschijnlijk doen ze het goed, ze lachen, doen leuk en tonen het ‘perfecte’ plaatje aan de buitenwereld maar van binnen zit de pijn en hebben ze weinig tot geen zelfvertrouwen. Helaas ontwikkelen veel van deze vrouwen ook zulke slechte gewoontes met eten waardoor het nog moeilijker wordt om hun gewicht los te laten. Kinderen nemen deze emoties over en krijgen helaas ook al vroeg te maken met een laag zelfbeeld en overgewicht. Op deze manier blijven we maar doorgaan en geven we het over, generatie op generatie op generatie. Laten we nu zeggen, tot hier en niet verder. De controle terugpakken. Niet meer accepteren en het emotionele DNA met terugwerkende kracht veranderen. Iedere vrouw mag er zijn zoals ze is en zodra zij zichzelf accepteert zoals ze is, is het gewicht niet het probleem.

 

Wie ben ik nog meer:

Ik kan soms een beetje bot over komen omdat ik niet altijd alles inpak als een cadeautje, soms omdat ik er dan gewoon niet aan denk en soms omdat je een cactus moeilijk kan inpakken. Het is soms wat het is.

 

En gewoon omdat het kan:

  • Ik heb mijn rijbewijs gehaald op mijn 53e. Ik dacht dat ik dat nooit zou    kunnen. Het is nooit ergens te laat voor en wat een vrijheid heeft dat gegeven.
  • Mijn Griekse helft bestaat niet uit woorden maar uit daden, ik heb wel mijn Griekse temperament maar spreek geen woord Grieks. Nee ik gooi niet met het servies maar ben soms wel luid en duidelijk aanwezig en gebruik daarbij veel mijn handen. (lekker generaliserend 🙂
  • Ik kan soms moeilijk mijn gevoelens voor mij houden. Je leest het gewoon van mijn gezicht af of flap het eruit.
  • Onrecht is iets waar ik echt niet tegen kan en me dan met hart en ziel voor inzet.
  • Ik geloof in Pay it forward. Nadat ik heel veel hulp had gehad in mijn magere jaren wilde ik iets terug doen en ben een inzamelingsactie gestart voor het Leefkringhuis. Voedselpakketten voor de kerst. De actie groeide enorm en haalde toen der tijd in 2004 het nieuws. Voor mij was dit ook een bewijs dat alles mogelijk is. Gewoon de eerste stap zetten en dan nog een …en nog een….en…
  • Ik heb ooit een tandem-parachutesprong gemaakt op Texel, Kickkeee
  • Heerlijk….je kan mij ook op de bank aantreffen met een reep chocolade en een lekkere film.
  • Ik ben af en toe net een koe die de eerste dag in de lente naar buiten mag. Als springend en vol energie en vrolijkheid loop ik dan rond en overspoel ik iedereen met mijn enthousiasme

Als jij ook zover bent om te zeggen:

Tot hier en niet verder

Vul het volgende formulier in om contact aan te vragen.